“... Dün akşam bana orta yaşli bir adam geldi. İsmini vermek doğru olmaz, bu mümin kardeşimiz, ne zamandur işsüz, güçsüz. Eve para taşiyan, çalışan karısıymış, yani karısının eline bakayi.



Ey müminler! Bu mümin kardeşimizin bir derdi vardır. Ola ki içinizde de ayni derdde olanlarinuz vardır. Şeriatta ayip yoktur. Bu Müslüman kardeşimize bir gün zevceleri demiş ki, “haçan çaluşan benim, eve parayi geturen benum, o işte de üste ben çıkacağum...” sakin olun cemaat, şeriatta ayip yoktur, bu çocuklar namaz kılayi, o halde koca herufturler, öğrensunlar, bilmeduklari için olayi bu cahullukler, bir dinleyun muhterem cemaat, şimdi bu mümin kardeşumuz bana der ki, hoca efendi, şeriatta buna bir yol var midir, caiz midur?

Bence bir sakincasi yoktur. Şeriat böyle işlere karşu değuldur. Eee Allah’un adami, bir kere de o çiksin üste, e dürzü, canin mi çikar... Ee köpeğun enuğu, kadin kismi nefus bir çiçekdur, erkek olmayla ne oliysin, ne sanaysin kenduni...

Şeriatta Ayıp Yoktur
İletişim Yayınları