Kelimeler de böyle güçlüydü bir zamanlar,gür ağaçlar gibi sert kabukları vardı,kim okursa hayranlıkla ağzımızda meyve şekeri gibi erirdi.Şimdi kelimeler de böyle güçsüzleşti.Her yerde herkes tecavüz etti onlara. Her şeyden korkuyorlar,ödleri kopuyor.Artık kelimeler de uyuyamıyor.

Bir başkasının gözlerinin içine bakmaya cesareti kalmadı.Bir süslü,cici elbise giymeye çekiniyor,hepsi panik içinde.Neyin ne olduğunu,tanrıyı tabiatı,insanı,yazarı karıştırmış durumdalar: Bugünlerde kimsecikler bakmıyor yüzlerine,yine de hiç biri intihar etmedi,umutsuzluğa kapılmadı.



Çünkü bu soylu kelimeler asırların,tarihin aklını başından aldı.Dünya sahnesini bunlar süsledi.Alın yazımızı onlar yazdı.sevda uykularımızı onlar gördü.Ne yazarlar gördü,şimşekleri bulutların arasından duvak teli gibi alıp yüreğimize koydu.Evrene,tabiata dair ne biliyorsak,hangi düşü görüyorsak bugün,bütün bu duygu taşkınlıklarını onlar yerli yerine itinayla koydu.Yetmiyor yine de...

Bu büyük pazarda solmuş ve değerini yitirmiş gibi bir kenara fırlatılmışlar, çöpten kağıt toplayan sefil çocuklar gibi,birkaç adam,üstüne balgam tükürükleri,kusmuklar,fırlatılmış bu çöplüğü karıştırıyor,kitapları karıştırıyor....

Ruhumuzda gerçek bir parçalanma...Hepimizde bir panik,tarih,felsefe yeniden yazılıyor,bu eski kitaplar işe yarayacak mı? Eskimiş kütüphaneler işimizi görecek mi?

Dünya edebiyatının eşsiz çocuk klasiği Pal Sokağı Çocuklarını hepimiz seviyoruz,kahramanı Nemecek’e hepimiz hayranız.Pal sokağı yine bir mahalle savaşına hazırlanıyor.Boka, girişilecek yeni savaşın hazırlıkları içinde: Gereb, Boka’nın yanına gelir:’buraya eski bayrağımızı getirdim.’deyip, buruş buruş olmuş küçük eski bayraklarını çıkartır...

Hayır, biz bayrağı düşmanın elinden savaşarak alacağız.Eğer başaramazsak, zaten o eski bayrağın bize hiç gereği yok!..