Cihan Demirci'nin Medyatava'da yayınlanan açıklaması üzerine Nihat Genç de bir açıklama gönderdi. Genç, "Bu arkadaş onur sahibiyse bu iftirayı neden yaptığını açıklar. Reklam düşkünüyse, bu iftirayı neden yaptığını hiç açıklamaz" dedi.


CİHAN DEMİRCİ'NİN MEDYA TAVA'DAKİ AÇIKLAMALARINA CEVABIMDIR
Allah rızası için okuyucular, Medya Tava, birisi bize yardımcı olsun.

Akılalmaz ruh hastalıklarıyla karşı karşıyayız. Benim Cihan Demirci'yle ne işim olur. Ona hakaret ederek nereye varacağım. Bana ne?

Nihat Genç'ten Engin Ardıç'a cevap

"Asıl mesele Engin Ardıç’ın çalıştığım dergiye Saddamcı- Apocu suçlamasında bulunması ve peşimden bana “yavrum, oğlum” gibi şamar oğlanı üslubuyla konuşmasıdır. O 53 yaşındaysa ben de 51 yaşındayım. Onun boyu kadar kitap yazdım. İşim olmaz.

"Üç gün aradan sonra, yazımı yayınlamayan ve telefonlara çıkmayan Serdar Turgut nihayet beni arayıp bir düello teklif eder gibi “Engin Ardıç bugün senin aleyhinde yazacak, sen de ona cevap vermek hakkına sahipsin dedi. Ben tekrar Akşam’a dönüp Engin Ardıç’a cevap veremeyeceğimi düşündüm. Sonra kendi kendime “Bunlar benden bir gösteri maçı istiyor, bir rating dertleri var ve benim o horozcu, dövüşçü üslubumla polemik yaratmamı bekliyorlar” dedim. Evet, bu gösteri maçını kabul ediyor ve Akşam’a dönüyorum. Ancak, bu gösteri maçının her raundu için, Akşamdan 5 milyar istiyorum. Engin Ardıç’ı tekme tokat döveceğimden eminim. Ancak kabul edesiniz ki birkaç tokat yeme ihtimalim de var. Ancak bir indirim de yapabilirim, Engin Ardıç’ın aldığı para neyse bende o paraya Akşam sütunlarında bu gösteri maçına çıkabilirim. Onların teklifine benim teklifim budur. 10 ya da 20 rount, fark etmez. Akşam’da Engin Ardıç’a cevap vermem için şimdi onlardan cevap bekliyorum.

Hatırlarsınız ‘Azınlık Raporu’ diye bir şey söz konusuydu. Kendime göre düşüncelerim vardı ve Türkiye kaynıyordu. Ve Leman dergisi bana dar geliyordu. Bir yıldan beri SkyTürk beni istiyordu. Ben de kabul etmiyordum. Azınlık Raporu tartışması aydınların sinirlerini germişti, en çok da gerilen bendim.

Akşam'ın internet sitesinde en çok okunanlar listesinde ilk sırayı alan Nihat Genç, Engin Ardıç'ın yazdığı yazı üzerine istifa etti. İşte Genç'in istifa yazısı..

Pazar sabahı Akşam Gazetesi’ni okurken Engin Ardıç Bey’in köşesinde Leman Dergisi’yle ilgili düşüncelerine rastladım. Yazısında Leman Dergisini Saddamcılıkla, Apoculukla suçluyor. Beni de ‘İşe bakın, bizim Nihat Genç de orada yazıyor, yani modern milliyetçi – muhafazakar ve punk ülkücü bir yanı da var…’

Şu anda elim ayağım titriyor.Söyleyecek laf bulamıyorum. Leman Dergisi’ni de savunmak istemiyorum. Ne diyeyim şaşkınlıktan korkudan etim benzim soldu, ayakta duracak halim kalmadı.

Uzun yıllar yazarlığını yapmakta olduğum ve yine editoryasında bulunduğum Leman dergisine Apoculuk gibi bir suçlamayı şakadan da olsa kabul etmem mümkün değil, bu iftirayı yapan bir gazetede çalışmam asla mümkün değil.

Benim metinlerimi bilenler Engin Ardıç’ın bu asılsız alçakça iftiralarına nasıl cevap verebileceğimi iyi bilir.Ama iş tartışma yapılmayacak / cevap verilmeyecek kadar insanlık dışı, utandırıcı .

Bu bir Balkan hastalığı mı? Yoksa, Doğu topraklarını sömürmek için uydurulmuş ve artık bulaşıcı bir hastalık gibi coğrafyaları yiyip bitiren ve dünyanın sonunu hazırlayan bir büyük insanlık felaketi mi?

Sınırlarımız etrafındaki etnik hücreleri takip edin. Sırplar, Hırvatlar, Boşnaklar ve diğerleri yalnız oturuyor artık. Başka dile, dine, başka kültüre tahammülleri yok. Etnik hücreler kurmuşlar. Etnik hücrelerden küçük devletçikler yapmışlar. Ve bu atom parçacıkları her an birbirine sürünerek infilak edebilir, ediyor da..

Kıbrıs’ta Annan referandumu yapıldı. Kıbrıslı Rumlar yalnız oturmayı seçti. Karışmak istemiyorlar. Lübnan’da Hristiyanlar. Bir diğer adları Maruniler. Müslüman mahallerine karışmak, pazarlarını ortaklaştırmak istemiyorlar. Tek başlarına ve aralarına kimseyi almadan yaşamak istiyorlar. Şehir savaşlarında yüzbinlerce kişi öldü. Ermeniler zaten tek ırk esasına göre devlet kurmuşlar. Gürcistan’ın işi daha bitmedi, şimdiden üç/dört bölgeye bölündüler bile. İsrail’i anlatmak gereksiz. Onlar zaten din esasına göre tek dinden insanlar topluluğu. Şimdi de Kuzey Irak’ta Kürtler aynı kanser hücresi...

Konu : Cyrano!

Yüzyıl önce tarihler, 1900’ü dönerken, Fransa’nın en meşhur adamı Cyrano de Bergerac’ın yazarı, Edmond Rostand idi. Aynı yıllarda Fransa’da Dreyfus davası sürüyordu. Ama edebiyatçılar, gazeteler, halk, Rostand’ı konuşuyor. Yediği, içtiği, giyindiği, söylediği herşey halkın ağzında. Cyrano de Bergerac yeni sahnelenmişti. Dünya edebiyatı sanki romantizmi yeni keşfediyordu, bu denli naif ve bu denli kutsal imgeler, kılıç, şiir, aşkı bu denli sarhoş edici şekilde hiçbir yazar biraraya getirememişti.

Oyun hızla başka dillere çevrildi. Uzak ülkelere kumpanyalar. Hatta İstanbul’a dahi geldi, ancak, oyunun kahramanının uzun burnu, Abdülhamit’in burnunu andırıyordu, izin verilmedi!

Cyrano, Don Kişot, Hamlet, Raskolnikov gibi dünya edebiyat tarihinin “hazret”lerinden. Aşk mektubunun üstündeki gözyaşlarını, seni yazmak ne zor Cyrano! Aldığın yaraları taşıyor hâlâ yazarlar. Nükte, alay, şiir, kılıç, düello, yoksulluk, gurur ve aşk. Bunlar için, bütün coğrafyalarda paranın, şöhretin saltanatına karşı hâlâ senin tiradların okunuyor Cyrano: “İstemem eksik olsun!”

Onbinlerce kez sahnelendi. Ancak, Fransız halkının bu oyuna düşkünlüğü çok zaman sonra alaya dahi alındı. Nerdeyse bizim “Malkoçoğlu” filmlerine döndü.

Batı uygarlığı tekrar yıkılıyor. Rönesansla başlayan ve edebiyattan fen bilimlerine, siyasetten felsefeye, dünyaya beşyüzyıldır yön veren ve bugünkü dünya kurumlarını inşa eden batı uygarlığı yine ıstıraplar içinde!

Batı uygarlığı, I. ve II. Dünya Savaşı'yla yıkılma tehlikesi geçirdi. Ayrıca, son iki yüzyılda, kendi içinden hortlayan soykırımcılığı ve kendi mezhep kardeş kavgası kendi ırkçı ayrımcılığı ve kendi emperyalist sömürgeciliğiyle büyük badireler atlattı.

İran’a adım attığımız gün Edward Said’in öldüğünü duyduk. Edward Said hem Filistin’in vicdanıydı, hem aydınların. Hocamızdı. Hristiyan bir aileden gelen Edward Said, Şarkiyatçılık (oryantalizm) kitabı ve birçok eseriyle gözlerimizi açtı. Doğu topraklarının bu güzel evladını saygıyla yadedelim.

Hayatımda kazandığım ilk fazladan paraları Suriye ve İran gezilerine harcadım, sizler beni okumasaydınız, para biriktiremeyecek, İran’a gidemeyecektim, yıllardır beni bağrına basan okuyucularıma teşekkür ediyorum. Çocukluğumdan beri rüyamdı, ilk gideceğim dünya ülkesi ya Şiraz olacaktı ya İsfahan!

Tüm divan edebiyatımızı derinden etkilemiş Hafız, Şiraz’da yatıyor, Yahya Kemal’in ”Hafız’ın kabrinde her sabah bir gül açar” dediği, Hafız’ın kabrini ziyaret yine mümkün olmadı, ama tekrar gideceğiz. Bir şiirinde, “bu gece hikayeyi sabah dek uzatın” diyen Hafız’ın sözüne uyup, bu hikayeyi sabaha dek uzatacağız.

Londra metrosundaki patlamalardan sonra Blair'in İngiliz polisine 'vur emri' vermesi güvenlik sorunundan çok öte anlamlar taşıyor.

Savaştan önce Birleşmiş Milletleri devre dışı bırakan Blair, şimdi 'hukuk düzenini' şehir güvenliği adına iptal ediyor.

Bu basit bir güvenlik olayı değil. İnsanlık çok zor günler yaşıyor. Sıradan bir polisiye tedbir hiç değil. Batı uygarlığının birkaç manyak tarafından bitirilmekte olduğunu gösteriyor.

Bu vur emri, engizisyon günlerinde dahi yoktu, bu vur emri, Fransız İhtilali, seçim, anayasasının, hayata geçirilmesi ya da Ümit Burnu'nun keşfi kadar derin bir tarihi noktadır.

Bu vur emri, arkasında büyük, siyasi, sosyal, hukuki sarsıntılar bırakacak ve bir uygarlık artık kökünden tartışılacak.