Ece Temelkuran “İsrail’in öldürdüğü yeşil bayrak taşıyorsa, acımam” demeye getiriyor

Ece Temelkuran ruh hastası ideolojinin bir kurbanı olarak solculuğun düştüğü en kepaze yeri bize gösteriyor, şuraya bakar mısın: Bugün orada Müslümanlar İsrail bombalarıyla ölürken, hanımefendi ölüler içinde ayrım yapmaya çalışıyor. Bu ölenler Hamasmış, üzülelim mi? Üzülmesek bize ABD’ci mi derler gibi zırvalıklar… Hanımefendi kahvede kendine yakışıklı mı seçiyor? Yeşil gömlekli olur, kırmızılı olmaz.

ŞABRA-ŞATİLLA'DA KATLEDİLENLER KOTLUYDU!

Bu hanımefendi Şabra-Şatilla’yı görmüş olsaydı orda Maruni ve İsrail işbirliğiyle öldürülen genç kızların hemen hepsinin kot pantolonlu olduğunu bilirdi. Şimdi biz ölen insan örtülü, kot pantolonlu diye ayrım mı yapacağız? İnsanların şerefli ölmesi için Kübalı mı, Vietnamlı mı olması lazım?

"30 YILLIK YAZAR CEHALETİNİ ORTAYA KOYDU"

Bazı yazarlar vardır onlara hiç yazmamaları için halk arasında para toplayıp vermek gerekir. Cahilliklerini bir yığın bilgi yanlışıyla, kelimeleri tezek parçaları gibi bilen bilmeyen herkese ve her yere sıçratmalarını önlemek lazım.

Engin Ardıç’ın bugünkü yazısı 30 yıldır medyada yazı yazan bir kalemin Ortadoğu konusunda hiçbir bilgisi olmadığının açık belgesi. Ayrıca tarih felsefesinden yoksun, Ortadoğu’nun tarihi ve bugünkü siyasal güçler hakkında, Ortadoğu’daki kültürler üzerine hiçbir şey bilmiyor.

Batı'nın İslâm ve Müslümanlar karşısındaki hazımsızlığını değerlendiren yazar Nihat Genç:

Karikatür hakaretini “Batı’nın, Hıristiyanlığın ölümü karşısında Müslümanlığın yükselişini hazmedememesinin bir sonucu” şeklinde değerlendirdi. Nihat Genç şöyle konuştu: “Şaşkınlıkları şu; Müslümanlık eğilmiyor, bükülmüyor, hayatına her kıtada, her coğrafyada, her şehirde canlı bir şekilde devam ediyor.

Avrupalı değerler, bunları oyuncaklaştırabileceklerini, kendi şehirleri içerisinde varoşlaştırabileceğini, ya da kendi şehirleri içerisinde münasip bir yere yerleştirebileceğini düşünüyordu. Ama aksine Hıristiyanlık hayat olarak ölürken, Müslümanlık Batı’da, Batı şehirlerinde hayat olarak, büyük bir varlık olarak ilerliyor.”

Nihat Genç’in suçu ne? 

Nihat Genç’i tanıyoruz. Günümüz edebiyatının en önemli hikayecilerinden biri. Son derece çarpıcı romanlar, hikayeler yazdı. Biz de onun hikayelerini merakla, heyecanla, sevinerek, şaşırarak okuduk.
Nihat Genç, edebiyatın çok ama çok cazip, şenlikli, pırıltılı, berrak, mukaddes bir alan olduğunu gösterdi bize.

Hayatımızda, gözümüzün önünde olup da, gerçek nitelikleriyle ele alamadığımız, derinlemesine kavrayamadığımız birçok olayı, onun hikayeleri sayesinde sonuna kadar anladık. Zihnimiz açıldı, ufkumuz açıldı, ferahladık, güçlendik...

Onur ve kitap delisi. Karadeniz dağlarındaki bulut ormanlarından ladin ağaçları kadar dik, soylu, toprağına bağlı! Pasinler Ovası, Rumeli türküleri gibi sevdim onu. Yüzünü seyrettim aylarca, bir Hitit tabletini çözümlüyor gibi. Sakalları ipeksi yelken bezinden, boynu her yerde dik, yelken direği gibi.

Bir hayalet gemi dolaşıyor aramızda. Çölde kaybolanlar ‘serap’ görür, eski gemiciler ise hep bir hayalet gemi gibi. Yitirdiğimiz eski zaman masallarını taşıyor, yükünü yıkacak bir kıyı, bir liman arıyor! Ne büyük fırtınalardan geçmiş, binbir gece değil, beşbin gece hücrelerde bu hayallerden büyük dalgalarla boğuşmuş. Hani, ıssız bir adaya düşsen yanında ne olsun istersin sorusunun tam cevabı O. (Nihat Genç)

Eşber Yağmurdereli’ye gittik. O sizi çok anlattı, okuduk ve geldik dedik, bize Nihat Genç’i anlatın. Bostancı’da, istasyonun yanında nargile içiyor, etrafını çevirenlerle sohbet ediyordu. Sıcacık karşıladı bizi. Nasıl tanışmış, nerelere gitmiş, birbirinizle neleri paylaşmıştınız.